مثه من که بی تو؛ نشستم زیرِ بارونِ زمستون

گذشته دروغی بیش نیست و خاطره بازگشتی ندارد و هر بهاری که میگذرد؛ دیگر بر نمیگردد و حتی شدیدترین و دیوانهکنندهترین عشقها نیز حقیقتی ناپایدارند...

گابریل گارسیا مارکز | صد سال تنهایی